စကားအသုံးအနှုန်းအရေးကြီးပုံ

စကားအသုံးအနှုန်းအရေးကြီးပုံ
==================
တစ်ခါတုန်းက ဘုရင်တစ်ပါးဟာ အိပ်မက်ဆန်းတစ်ခုမက်တယ်...
သူ့ရဲ့သွားတွေ အကုန် ကျွတ်ထွက်ကုန်တယ်လို့ အိပ်မက်မက်တယ်...
အိပ်မက် အတိတ်နိမိတ်ကောက်တတ်တဲ့ အမတ် ၂ယောက်ကို ခေါ်လာပြီး သူ့ အိပ်မက်အကြောင်းကို အတိတ်နိမိတ်ဖတ်ခိုင်းတယ်...
ပထမ အမတ်က
"အရှင်ဘုရင်ဟာ အရှင်ရဲ့ ဆွေမျိုး မိတ်ဆွေတွေ အားလုံး သေဆုံးပြီး မှ အရှင်နတ်ရွာစံပါလိမ့်မယ်... အဲဒီအချိန်မှာ ဆွေမျိုးတစ်ယောက်မှ ကျန်မှာ မဟုတ်ပါဘူး..."
ဘုရင်ဟာ ဒီစကားကို ကြားပြီး ဒေါသ ထွက်တော်မူသတဲ့... အဲဒီအမတ်ကို ကြိမ်ဒဏ် တစ်ရာ ရိုက်စေ ဆိုပြီး အပြစ်ပေးလိုက်တယ်...
ဒုတိယအမတ်ကတော့
"အရှင်ဘုရင် ဟာ အရှင်တို့ အမျိုးတော်တွေ ကြားမှာ သက်တော် အရှည်ဆုံး ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်..."
ဘုရင်ဟာ ဒီစကားကြားပြီး ပျော်ရွှင်ကာ ဆုတော်ငွေများ ချီးမြှင့်လိုက်လေ သတဲ့...
တူညီတဲ့ စကား... တူညီတဲ့ အဓိပ္ပာယ်... ပြောပုံဆိုပုံ တင်ပြပုံ မတူညီတာနဲ့ အကျိုး အာနိသင်ဟာ မတူညီတော့ပါဘူး...
Zane
#Credit
ယဉ်ကျေးလိမ္မာနှင့် (၃၈)ဖြာမင်္ဂလာ ပုံပြင်များ

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

စေတနာကောင်းလွန်းလို့ ဒါနဖြစ်တယ်

ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ဘဝကို ဆင်းဆင်း ရဲရဲနဲ့ မကျော်ဖြတ် ချင်ကြပါဘူး။ ပြည့်ပြည့်စုံ စုံ၊ ချမ်းချမ်းသာသာနဲ့ ဘဝကို ကျော်ဖြတ်ချင် ကြတဲ့သူတွေချည်းပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒါဟာလည်းလူတိုင်းတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ဒါနကုသိုလ်ပါ တဲ့သူတွေ လောက်သာ ဖြစ်နိုင်ကြတာပါ။ ဒါကြောင့် မြတ်စွာဘုရားရှင်က ဘဝကို ချမ်းချမ်းသာသာ ပြည့်ပြည့်စုံစုံနဲ့ ကျော်ဖြတ် သွားရအောင်ရဟန်းရော၊လူပုဂ္ဂိုလ်တွေပါ ဒါန ပြုဖို့ လိုတယ်လို့ ဟောကြားတော်မူခဲ့တာပါ။ ဒါနဆိုတာက မိမိလက်ထဲမှာရှိနေတဲ့ ပစ္စည်းဥစ္စာကို သူတစ်ပါး လက်ထဲ ထည့်ပေး လိုက်တာ၊ စွန့်ကြဲလိုက်တာကို ဒါနလို့ခေါ်ဆို ရတာပါ။ ကူညီတယ်၊ ထောက်ပံ့တယ်၊ ပံ့ပိုးတယ်၊ ပရဟိတလုပ်တယ် ဆိုတာတွေဟာ စကားလုံးအရ ကွဲနေတာပါ။ သဘောသက် ရောက်မှုကတော့ အတူတူပါပဲ။ ဒီတော့ဒါနတစ်ခုဖြစ်ဖို့အတွက် ဘာတွေ လိုအပ်သလဲ ဆိုရင် စေတနာ ရယ်၊ အလှူခံ ပစ္စည်းဝတ္ထုရယ်၊ အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်ရယ်ဆိုပြီး တော့ အင်္ဂါသုံးမျိုးပြည့်စုံ နေရပါမယ်။ အလှူခံ ပုဂ္ဂိုလ်ဆို တာကတော့ တစ်ကျိပ်လေး(၁၄) ယောက်တောင်ရှိနေတာဆိုတော့ရှာရမ ခက်ပါ။ ......... အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်ဆိုတာကတော့- ”၁။တိရစ္ဆာန်၂၊သီလမရှိသူပုထုဇဉ် ၃။သီလ ရှိသူပုထုဇဉ် ၄။စျာန်ရရသေ့ ၅။သောတာ ပန်ဖြစ်အောင်ကျင့်နေသူ ၆။သေ...
Read more

အဖိုးတန်လှပတဲ့ ပုလဲ

ဟိုးရှေးရှေးတုန်းက ကမာကောင်မွေးသူတစ်ယောက်ဟာ အလှဆုံး အကြီးဆုံး ပုလဲတစ်လုံးပျိုးဖို့ စိတ်ကူးလိုက်တယ်။ ဒါကြောင့် သူဟာ ပင်လယ်ကမ်းစပ်သွားပြီး သဲရွေးခဲ့တယ်။ သဲတစ်ပွင့်ရွေးတိုင်း သဲတွေကို ပုလဲဖြစ်ချင်၊ မဖြစ်ချင် သူမေးခဲ့တယ်။ အမေးခံရတဲ့ သဲတိုင်းက ပုလဲမဖြစ်ချင်ကြောင်း ခေါင်းခါငြင်းဆန်ကြတယ်။ ကမာကောင်မွေးသူဟာ မနက်ကနေ ညနေအထိရွေးခဲ့ပေမယ့် ပုလဲဖြစ်ချင်တဲ့သဲတစ်ပွင့်တောင် မတွေ့ခဲ့ဘူး။ သူ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေချိန်မှာ သဲတစ်ပွင့်က ပုလဲဖြစ်ချင်တယ်လို့ဆိုလာတယ်။ ပုလဲဖြစ်ချင်တဲ့သဲပွင့်ကို ဘေးက ကျန်တဲ့သဲတွေက လှောင်ရယ်ကြတယ်။ သဲပွင့်ကို တုံး,အတယ်၊ ဆွေမျိုးအပေါင်းအသင်းကို ခွဲပြီး ကမာကောင်ဝမ်းထဲဝင်တယ်၊ နေမမြင် လမမြင်၊ စိုထိုင်းထိုင်းနဲ့ လေဝဝ မရှုရသလို မှောင်မည်းမည်း၊ အေးစက်စက်၊ တစ်ယောက်တည်း အထီးကျန်ရတယ်၊ သွားနေဖို့မထိုက်ဘူးလို့ ဝိုင်းရယ်ကြတယ်။ အပေါင်းအသင်းတွေ ဘယ်လိုပဲ လှောင်ရယ် လှောင်ရယ် သဲပွင့်ဟာ နောင်တမရစတမ်း ကမာကောင်မွေးသူနောက် လိုက်သွားခဲ့တယ်။ ဒီလိုနဲ့ ရက်မှ လ၊ လမှ နှစ် အလီလီပြောင်းခဲ့တယ်။ သဲပွင့်လေးဟာ အခက်အခဲ၊ ဆင်းရဲဒုက္ခတွေကိုခံပြီး လှပလင်းလက်တဲ့ အဖိုးတန်ပုလဲတစ်လုံး ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ သူ့ကို လှောင်ရယ်ခဲ့တဲ့သဲ...
Read more

ခြင်းတောင်းထဲက ကြက်

ခြင်းတောင်းထဲက ကြက်(ရုရှားပုံပြင်) တစ်ခါက ကြက်သတ်သမား တစ်ယောက်မှာ ကြက်ခြင်းကြီးတစ်ခု အကြီးကြီးပဲ ရှိသတဲ့။ အဲ့ဒီ ကြက်ခြင်း ထဲမှာ ကြက်တွေ အမြောက်အမြား ပြွတ်ကျိတ်နေအောင် ထည့်ထားတယ်။ ကြက်တစ်ကောင်ချင်း အသက်ရှူရခက်လောက်အောင် ဖြစ်ကြတယ်။ အထူးသဖြင့် အောက်မှာ ပိနေတဲ့ ကြက်တွေပဲ။ သူတို့တွေ အသက်ရှူရကျပ်တဲ့ အခါ၊ အပေါ်က ကြက်တွေကို ခေါင်းနဲ့ ထိုးဆိပ် တွန်းထုတ်ပြီး ခေါင်းဝင့်လို့ အသက်ရှူကြရတယ်။ ဒီကြားထဲ ကြက်တွေအားလုံးက မဝရေစာသာ စားထားကြရတာရယ်။ အဲ့အတွက် မွတ်သိပ်တဲ့ ဝေဒနာနဲ့ ဒေါသတွေက ကိုယ်စီရှိကြတယ်။ အဲ့လို တစ်ကောင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ကောင်နင်းရင်း ထိုးဆိတ်နေကြတဲ့ ကြားက ကြက်မတစ်ကောင်များ တွေ့မိရင်လည်း ဝိုင်းအုံလုနေကြပြန်ရော။ဒီလိုနဲ့ အဲ့ဒီ ကြက်ခြင်းကြီးထဲက ကြက်တွေဟာ အုတ်အော်သောင်းနင်း ဆူညံ ပွက်လော ရိုက်နေကြတော့တယ်။ အဲ့အချိန် ကြက်သတ်သမား ရောက်လာတယ်။ လက်နဲ့ နီးရာ တစ်ကောင်ချင်း စီကို နှိုက်၊ လည်ပင်းကနေကိုင်ပြီး ခြင်းထဲက ထုတ်သတ်တယ်။ တစ်ကောင်ချင်းစီ ထုတ်သတ်လိုက်၊ နားလိုက်၊ အေးအေးဆေးဆေး စိမ်ပြေနပြေပဲ။ ဓားနဲ့ ခုတ်ထစ်သတ်တာမို့ စင်လာတဲ့ သွေးစသွေးနတွေဟာ ကြက်ခြင်းပေါ်မှာ ပြန့်ကျဲနေကြတယ်။ ခဏနေ တစ်ကောင်ထုတ်၊ သတ်လိုက...
Read more